Στην Ανατολική Θεσσαλία, στο νομό Μαγνησίας, εκτός από κάποια προσφυγικά χωριά, ο αριθμός των γυναικείων ενδυμασιών είναι σχετικά περιορισμένος σε σύγκριση με άλλες περιοχές της Ελλάδας.
Στην περιοχή του Πηλίου επικρατεί ο τύπος της αστικής φορεσιάς, παραλλαγή δηλαδή της αστικής της Πελοποννήσου (Αμαλία). Χαρακτηριστικό της το "τεπελίκι" όπως λέγεται το κόσμημα στο μικρό κόκκινο φέσι. Στο νότιο άκρο της χερσονήσου της Μαγνησίας, στο Τρίκερι, η νυφική φορεσιά με το πολύπτυχο αμάνικο φουστάνι ακολουθεί το νησιώτικο τύπο των Β. Σποράδων με πρόσθετο όγκο και "φούντωμα" από το ένα ως τρία εσωτερικά πουκάμισα και τα έως οκτώ εσωτερικά φουστάνια. Τον ίδιο τύπο αλλά σε πιο λιτή και απλή γραμμή ακολουθούν και οι παραλλαγές της καθημερινής φορεσιάς. Από την άλλη μεριά του Παγασητικού, στα περισσότερα χωριά της Μαγνησίας συνηθίζεται με μικρές παραλλαγές η νυφική και η γιορτινή φορεσιά από το Στεφανοβίκι. Χαρακτηριστικό είναι το αμάνικο βελούδινο πανοφώρι της, ο "κατιφές" και το επιμετώπιο στολίδι με χρυσά νομίσματα, το "καφάσι". Στην περιοχή του Αλμυρού η φορεσιά παίρνει το όνομά της από τα δύο εξωτερικά ρούχα, τα "αντεριά" και είναι όμοια σε όλα τα χωριά. Όμοια είναι και η φορεσιά σε όλες τις ηλικίες, ενώ οι καθημερινές διαφέρουν από τις νυφικές και γιορτινές μόνο στον πλούτο των κοσμημάτων, των κεντημάτων και στα υλικά κατασκευής. Οι ανδρικές φορεσιές της Μαγνησίας περιορίζονται στην αστική (Πήλιο) και στην νησιώτικη βράκα (Τρίκερι).