Η ομιλία αυτή του ιερού Χρυσοστόμου βρίσκεται στην Πατρολογία του Migne, τόμος 56, στήλες 271-280, και στο αρχαίο κείμενο φέρει τον τίτλο: "εις το αποστολικόν ρητόν το λέγον· Τούτο δε γινώσκετε, ότι εν εσχάταις ημέραις έσονται καιροί χαλεποί". Αναφέρεται η ομιλία στη δύναμη της πίστεως, η οποία βλέπει και όσα δεν φαίνονται και οδηγεί την ψυχή από την πλάνη των λογισμών που φέρνουν οι συμφορές σε ησυχία. Οι άγιοι, όπως ο Πέτρος και ο Παύλος, ενδιαφέρονται για τους ανθρώπους, όχι μόνον της εποχής τους, αλλά και των επομένων γενεών, καθόσον μάλιστα οι πιστοί όλων των εποχών αποτελούν ένα σώμα και δεν χωρίζονται από τον τόπο και τον χρόνο, αφού τους συνδέει ο Χριστός και η αγάπη. Ο λόγος που οι συμφορές συσσωρεύονται στο τέλος της παρούσης ζωής, είναι οι τιμωρίες των αμαρτιών και τα φάρμακα των ασθενειών των ανθρώπων. Το άγνωστο του τέλους του κόσμου, λέει, είναι για να μας κρατά άγρυπνους στην πίστη και στην άσκηση των αρετών.