Σ' αυτούς τους ελάχιστους που θα διαβάσουν αυτό το βιβλίο, χρωστώ μια εξήγηση. Πρέπει να πω, ότι είναι η πρώτη φορά που καταπιάστηκα να διατυπώσω στο χαρτί μερικά πράγματα, και ομολογώ ότι αντιμετώπισα πολλές δυσκολίες και διλήμματα.
Γρήγορα διαπίστωσα ότι άλλο είναι να μιλάς και άλλο να γράφεις. Η ευφράδεια μπορεί να βοηθά στην προφορική διατύπωση των σκέψεων, αλλά στη γραπτή συχνά στέκεται ανήμπορη.
Δυσκολεύτηκα στη χρήση των κανόνων της γλώσσας και ας είναι η μητρική μου. Προσπαθώντας να φροντίσω την έκφραση, έφτασα στο σημείο να χάσω τη σειρά και τον αυθορμητισμό μου. Εγκατέλειψα, λοιπόν, την προσπάθεια κι άρχισα να γράφω αυτόματα, δίχως να νοιάζομαι για τη λογοτεχνία. [...]
(από τον πρόλογο του βιβλίου)