Η σεξουαλική επανάσταση δεν έφερε τη λύτρωση που επαγγέλθηκε για την γυναίκα. Της έδωσε, βέβαια, το δικαίωμα και τη δυνατότητα να γίνει κυρία και εξουσιάστρια στο ίδιο της το σώμα, το οποίο είχαν καταδικασμένο στην παρθενιά και στην αποκλειστική χρήση του για την τεκνοποίηση δυνάμεις και καταστάσεις δυναστικές, αλλάζοντας έτσι την παθολογία του σεξ, εξαλείφοντας σχεδόν τις μεγάλες υστερικές κρίσεις και μειώνοντας σημαντικά την αγχώδη και καταναγκαστική νεύρωση. Από την άλλη όμως, η πρωιμότητα της σεξουαλικής απόλαυσης, δημιούργησε νέους προβληματισμούς, που διαφαίνονται κιόλας στην ψυχιατρική θεραπευτική και την καθημερινή μας πρακτική και που στο μέλλον θα αυξάνονται διαρκώς.