Για κάθε συγγραφέα η αναμέτρηση με τη μυθοπλασία είναι απαιτητική και συχνά δύσβατη, ιδίως για τον πρωτόπειρο συγγραφέα που μπορεί ν’ αποθαρρύνεται από τον τεράστιο όγκο των μυθοπλαστικών και δομικών δεδομένων. Ωστόσο, παρότι ο δρόμος για την αφήγηση ιστοριών απαιτεί εγρήγορση, σκέψη και συνέπεια, ταυτόχρονα φέρει πλουσιοπάροχα δώρα έμπνευσης και δημιουργίας.
Μ’ αυτήν την πεποίθηση, η παρούσα προσέγγιση υπόσχεται να στηρίξει τον συγγραφέα στο ν’ ανακαλύψει τα υλικά του και τα σημαντικά σημεία της μυθοπλαστικής διαδρομής του, να κατανοήσει το πώς λειτουργούν οι σχέσεις των προσώπων και οι συνυφάνσεις ή οι συγκρούσεις των πράξεών τους στο πλέγμα του αφηγούμενου κόσμου και εντέλει να χτίσει σε στέρεη βάση την ιστορία του, πεζογραφική ή άλλη.
Μέσα από τέτοιες διαδρομές, το κείμενο ετούτο επιδιώκει ν’ αναδείξει το πώς η μικρο-αφήγηση γίνεται μακρο-αφήγηση και πώς ένα κεφάλαιο ή μια ενότητα μπορεί να ολοκληρωθεί σε συμπαγή μυθοπλασία με πλήρες και συνεπές νόημα.