Ο τύπος διδασκαλίας που λαμβάνει χώρα μέσα σε ένα σχολικό και κοινωνικό πλαίσιο, καθορίζει εν πολύς το περιεχόμενο και τη διαδικασία μάθησης και διαμορφώνει τα τελικά αποτελέσματα της σχολικής εκπαίδευσης. Ανάλογα με το είδος των σχέσεων που αναπτύσσονται μεταξύ των βασικών στοιχείων της διδασκαλίας (εκπαιδευτικός, μαθητής, διδακτικό αντικείμενο, διδακτικό πλαίσιο) η διδασκαλία παίρνει διαφορετική μορφή. Έτσι, διαμορφώνεται μια ποικιλία διδακτικών πρακτικών, οι οποίες μπορούν να καταταγούν σε μεγάλες κατηγορίες, όπως η δασκαλοκεντρική, η μαθητοκεντρική, η γνωσιοκεντρική και η ομαδοκεντρική. Αντιπροσωπευτικά παραδείγματα των τεσσάρων αυτών κατηγοριών διδασκαλίας αποτελούν η δογματική διδασκαλία, η διδασκαλία εξάσκησης, η κριτική διδασκαλία και η συνεργατική μάθηση.

Ένας από τους βασικότερους στόχους του σχολείου είναι να οδηγήσει τους μαθητές στην απόκτηση δεξιοτήτων και ικανοτήτων, ώστε να μπορούν να εκφράζουν τις σκέψεις τους γραπτά και προφορικά, με αποτελεσματικό τρόπο και να διαχειρίζονται τις κοινωνικές τους σχέσεις και τις συνθήκες εργασίας που θα συναντήσουν στη ζωή τους. Σε αυτήν την κατεύθυνση θεωρούμε ότι η ομαδική διδασκαλία μπορεί να προσφέρει το κατάλληλο λειτουργικό πλαίσιο, όπου οι μαθητές, συνεργαζόμενοι σε μικρές ομάδες, μπορούν να αναπτύξουν ικανότητες μάθησης και κοινωνικές δεξιότητες. Πρόκειται για μια κοινωνική μορφή διδασκαλίας που εφαρμόζεται σε όλες τις σχολικές βαθμίδες και στα περισσότερα μαθήματα. Οι μαθητές μιας τάξης χωρίζονται σε μικρότερες ομάδες, όπου τα μέλη τους συνεργάζονται για την πραγματοποίηση κοινών μαθησιακών στόχων.

Στο βιβλίο αυτό προσδιορίζεται το παιδαγωγικό πλαίσιο στο οποίο στηρίζεται η ομαδική διδασκαλία, ο ρόλος της στη διαπολιτισμική εκπαίδευση, καθώς και ο τρόπος με τον οποίο υλοποιείται στη συνεργατική μάθηση, στη διαφοροποιημένη διδασκαλία και στη διδασκαλία με τη χρήση των Τεχνολογιών Πληροφορίας και Επικοινωνίας (Τ.Π.Ε.), μέσα από ενδεικτικά διδακτικά σενάρια σε μαθήματα του Δημοτικού Σχολείου.