Με τα "Όνειρα πολέμου" ο Βιντάλ εκφράζει τον σκεπτικισμό του σχετικά με τα υποτιθέμενα κίνητρα του πολέμου κατά της τρομοκρατίας και θέτει το ζήτημα των μακροχρόνιων βλέψεων των μεγάλων αμερικανικών εταιριών στον ορυκτό πλούτο της Ευρασίας. Η ανατροπή του καθεστώτος των Ταλιμπάν ήταν άραγε αντίδραση στη σφαγή της 11ης Σεπτεμβρίου ή μήπως ο Οσάμα μπιν Λάντεν "επιλέχθηκε για λόγους αισθητικής να γίνει το φόβητρο που θα έθετε σε εφαρμογή την από καιρό αποφασισμένη εισβολή και κατάκτηση του Αφγανιστάν"; Εξάλλου, παρατηρεί ο Βιντάλ, πολύ σύντομα και με νέο έπαθλο το πετρέλαιο του Ιράκ, ο Σαντάμ αντικατέστησε τον Λάντεν ως "προσωποποίηση του κακού" στο κλαμπ των "Εχθρών του μήνα".
Σε ένα νέο του δοκίμιο σχετικά με τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου, ο Βιντάλ θέτει ερωτήματα που απαιτούον απαντήσεις: Πόσες πληροφορίες είχαν στη διάθεσή τους οι υπηρεσίες ασφαλείας των ΗΠΑ πριν από την τραγωδία; Υπήρξε συνέργεια από υψηλά ιστάμενα πρόσωπα της Ουάσινγκτον που αναζητούσαν αφορμή για μεγάλης κλίμακας στρατιωτικές δράσεις σε όλον τον κόσμο; Ποια συμφέροντα εξυπηρετεί το νέο δόγμα των προληπτικών επιθέσεων;
Τέλος ο συγγραφέας δίνει την εφιαλτική εικόνα μιας Αμερικής που τα ΜΜΕ έχουν σύρει σε έναν φαύλο κύκλο εκδίκησης, που οι πολίτες της έχουν περιοριστεί στο ρόλο του οπλίτη-δορυφόρου και η χούντα των Τσένι και Μπους αποτελεί τους πιο πρόσφατους και κυνικούς "στρατηγούς" στην πορεία οικοδόμησης της αμερικανικής αυτοκρατορίας. Βασισμένος σε βαθιά ιστορική γνώση και εκτενή έρευνα, ο Βιντάλ αποκαλύπτει μια αντι-ιστορία, που ανάγει τις ρίζες των αυτοκρατορικών βλέψεων των ΗΠΑ στο Δόγμα Τρούμαν, το οποίο και γέννησε το Κράτος Εθνικής Ασφάλειας.