Οι ψυχώσεις αποτελούν ομάδα σοβαρών ψυχικών διαταραχών. Eξαιρετική σημασία έχει η αναγνώριση των πρώιμων ψυχωσικών εκδηλώσεων και η έγκαιρη παρέμβαση που στοχεύει στην αλλαγή της πορείας και της πρόγνωσης των διαταραχών αυτών. Στην κατεύθυνση αυτή στοχεύει το νέο αυτό βιβλίο.

Οι ψυχώσεις χαρακτηρίζονται από χρόνια διαδρομή, με σημαντικές συνέπειες τόσο για τον ίδιο τον ασθενή όσο και για την οικογένειά του, αλλά και το κοινωνικό σύνολο. Η μεγάλη πρόοδος στους τομείς της ψυχοφαρμακολογίας, των νευροεπιστημών, των ψυχοθεραπευτικών τεχνικών και της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης άνοιξαν νέους ορίζοντες και δημιούργησαν αισθήματα αισιοδοξίας, τα οποία όμως δεν δικαιώθηκαν σε όλες τις περιπτώσεις. Αρκετοί ασθενείς δεν μπόρεσαν να επανενταχθούν στο κοινωνικό-εργασιακό περιβάλλον, ενώ άλλοι δεν ανταποκρίθηκαν στις εφαρμοζόμενες θεραπευτικές παρεμβάσεις.

Έτσι, το ενδιαφέρον τόσο των ερευνητών όσο και των κλινικών επικεντρώθηκε στις προσπάθειες πρόληψης και αντιμετώπισης της ψύχωσης σε πρώιμα στάδια. Το θεωρητικό πλαίσιο της προσπάθειας αυτής στηρίχθηκε στις υποθέσεις αιτιοπαθογένειας της ψύχωσης με βάση το μοντέλο "προδιάθεσης-stress" και το "νευροαναπτυξιακό μοντέλο". Οι συγγραφείς, έμπειρα στελέχη της Ψυχιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, συγκεντρώνουν και ανασκοπούν κριτικά το σώμα των γνώσεων σχετικά με τα πρόδρομα συμπτώματα και σημεία των ψυχώσεων. Με τον τρόπο αυτό επιδιώκουν να διευκολύνουν την πρώιμη αναγνώριση της ψυχωσικής διαδικασίας, πριν από την παρεμβολή συγχυτικών παραγόντων, όπως η φαρμακοθεραπεία και η χρονιότητα. Έτσι προσφέρουν στον κλινικό χρήσιμες κατευθύνσεις για την επιλογή των κατάλληλων χειρισμών, για την αναγνώριση και αντιμετώπιση της προδρομικής συνδρομής και του πρώτου ψυχωσικού επεισοδίου, αλλά και για τη συμβουλευτική οικογενειών με μέλη σε υψηλό κίνδυνο ανάπτυξης ψύχωσης.

Το παρόν βιβλίο καλύπτει ένα σημαντικό κενό της ελληνόφωνης ψυχιατρικής βιβλιογραφίας και συμβάλλει στη βελτίωση των υπηρεσιών προς τους ασθενείς και τις οικογένειές τους.