Από τους Γιαννιώτικούς πνευματικούς μπαξέδες κόβουμε τριαντάφλα του λόγου που τον αποστάζουμε για γκιούλς (ροδόνερο) στης παράδοσης τ' αγέραστα λημέρια, στα στέκια θρυλημάτων και ιστορεμών, παρμένα από κάθε μαχαλά περιπατητή καλντεριμιών και σοκακιών και από κάθε Γιαννιώτη της αισθητικής, του γούστου, του μερακιού και της καλλιέπειας δουλευτή. Ρόδα μαζεμένα μ' αγάπης λαχτάρα από ακρόκλαδα με χυμούς αλκής και κορφοβλάσταρα της φωτερής γνώσης, με το θεσπέσιο χρώμα και την αιθερινή μοσχοβολιά μυροφόρων ανθών της Γιαννιώτικης ψυχής.
Χαρήκαμε το πρώτο βιβλίο -ευλογημένη απαρχή- αφόρμηση εκδοτική καλόδεχτη και αισιόδοξη θρεμμένη από τον ζωντανό "Σύλλογο των Παλιών Γιαννιωτών" και τώρα ακολουθεί το δεύτερο -το παρόν- της ηπειρωτικής λογοτεχνίας ο βλαστός κι αυτός με σεμνή περηφάνεια κι αρχοντιά Γιαννιωτοθρεμμένη.
Αυτή η εξέλιξη μάς φιλοδωρεί ευάρεστα και ξέχωρα, ηθική ικανοποίηση, συμπατριωτική ευδαιμόνιση γιατί ο εύφημα δρων "Σύλλογος Παλιών Γιαννιωτών" επαναλαμβάνει το τόλμημά του, την αξιόλογη και επαινετή πρωτοβουλία του, νευρώνοντας στα κείμενα με μεταγγισμούς ιστοριολαογραφίας και ηθογραφικές προεκτάσεις, ευχόμενοι απρόσκοπτες και άλλες μελλοντικές εκδόσεις. [...]
Γιώργος Βρέλλης