Γαβριηλιδης

Αύγουστος. Παραμονή του Σωτήρος. Σε ένα απόμερο λιμανάκι κάποιας ελληνικής παραλίας, τρεις άνθρωποι ...

Η ιστορία αρχίζει ένα απόγευμα του Φεβρουαρίου στη Στοκχόλμη το 2006, έτος εκλογών, και θα φτάσει ως...

Μια θλίψη που ταξιδεύει/Σχήμα πρωθύστερο στο χρώμα/των ματιών σου/Τα ηλιοτρόπια/κι ακόμα [...] (από ...

Πόσα πράγματα, αλήθεια, γνωρίζουμε για τους γονείς μας και το παρελθόν τους; Πόσα γεγονότα του παρελ...

Εκεί που τέμνονται οι συντεταγμένες του γενέθλιου τόπου και του προνομιακού χρόνου της παιδικής ελευ...

Ποιος θεωρεί ύποπτη την αυτοκτονία ενός γνωστού επιχειρηματία, όταν γίνεται μπροστά στα μάτια εκατομ...

Η ανθρώπινη ζωή είναι από μόνη της ο καλύτερος ορισμός για την κλασική ειρωνεία, με τις χαρές να ενα...

Η ΣΤΕΡΕΟΜΕΤΡΙΑ ΤΟΥ ΛΕΟΝΑΡΝΤΟΌταν ο Λεονάρντο ντα Βίντσι συνάντησε στο δρόμο του μία κυρία με βέλο πο...

Σιωπηλό κρίνο, πες μου πώς καταφέρνεις τα πάντα να λες. * Μια βελανιδιά είναι ο δάσκαλός μου μέσα στ...

...Και ο άνθρωπος... Τι είναι ο άνθρωπος; Τίποτα.Κι αυτός, ένα τίποτα είναι. Ένα ασήμαντο, ένα ανύπα...

Με το ισπανικό σπαθί μουτρομάζω το άστρο μουνα πάψει να γυρνάεισαν πεινασμένο σκυλίνα γίνει λυπημένο...

Ήταν ο σκελετός απ’ τα γυαλιά κόκκινος στο χρώμα του. "Για να το καταλάβεις αυτό πρέπει να πας μακρι...

Τα κείμενα του Διονυσίου Γιατρά τα γνωρίζω από χρόνια, όταν πρωτοδιάβασα το μικρού μεγέθους "Η κρίση...

ΔΟΝ ΚΙΧΩΤΗΣ Αμετανόητος ιππεύω τη χίμαιρα. Ας με δαγκώνει η ουρά της με τους γομφίους των λαθών και ...