Το 1992 έλαβε χώρα "η μεγαλύτερη 'έξοδος' έργων τέχνης από την εποχή των Ναπολεοντείων Πολέμων". Η συλλογή Τύσεν-Μπορνεμίσα, αποτελούμενη από 800 περίπου πίνακες, παλαιότερης και μοντέρνας τέχνης, μεταφέρθηκε από την έπαυλη "Φαβορίτα" του Λουγκάνο, στη νότια Ελβετία, στο Μέγαρο Βιγιαερμόσα της Μαδρίτης.

Η ιστορία της σημαντικότερης ιδιωτικής συλλογής στην Ευρώπη -και μιας από τις μεγαλύτερες παγκοσμίως- καλύπτει χρονολογικά δύο γενεές. Δημιουργήθηκε από τον βαρόνο Heinrich Thyssen-Bornemisza, λάτρη της παλαιάς γερμανικής ζωγραφικής (και, ειδικότερα, της προσωπογραφίας) και εμπλουτίστηκε σημαντικά από τον γιο του, τον Hans Heinrich. Ο νεαρός βαρόνος αγόρασε αρχικά μεγάλο αριθμό παλαιών ιταλικών καθώς και φλαμανδικών έργων, δείχνοντας, εν συνεχεία, ολοένα και αυξανόμενο ενδιαφέρον για τη ζωγραφική του 20ού αιώνα. Έτσι, η συλλογή έφτασε να περιλαμβάνει 900 πίνακες (μεταξύ των οποίων και αρκετές υδατογραφίες) και σχέδια καλλιτεχνών του 20ού αιώνα, έναντι 600 μόνο έργων παλαιότερων καλλιτεχνών.

Με παρότρυνση του συζύγου της, η Carmen Thyssen-Bornemisza άρχισε με τη σειρά της να δημιουργεί τη δική της συλλογή, η οποία, εκτός από αριστουργήματα της ολλανδικής ζωγραφικής του 17ου αιώνα, καθώς και της βενετσιάνικης ζωγραφικής του 18ου αιώνα, περιλαμβάνει ευρωπαϊκά και αμερικανικά έργα του 19ου και του 20ού αιώνα.